به نظر من تفاهمنامه ۱۴ ماده‌ای میان ایران و امریکا یک دستاورد بسیار بزرگ و تاریخی بود. این سند تا حدی جامع و متوازن تنظیم شده بود که حتی شخص ترامپ در ساختار داخلی امریکا به شدت تحت فشار محافل تندرو قرار گرفت که چرا چنین متنی را امضا کرده است.
به گزارش خبرآنلاین عیسی کلانتری به روزنامه اعتماد گفت:
این تفاهمنامه از حیث امتیازات و ظرفیت‌ها حتی از برجام در دولت نخست آقای روحانی نیز جامع‌تر بود. اگر طرف امریکایی به این تفاهمنامه بازگردد، فرصتی استثنایی و کم‌نظیر پیش روی ایران قرار می‌گیرد. در این تفاهمنامه تقریبا عمده مطالبات راهبردی که جمهوری اسلامی از ابتدای انقلاب در پی تحقق آنها با طرف مقابل بود، گنجانده شده بود.
*با این حال، جریان‌های رادیکال و به ویژه محافل وابسته به صهیونیسم بین‌الملل در منطقه و امریکا تمام توان خود را به کار بستند تا مانع از اجرایی شدن این سند شوند. اجرای این سند برای هر دو طرف سودمند است؛ هم ایران به مطالبات و حقوق اساسی خود می‌رسد و هم امریکا می‌تواند از باتلاق بحران‌های پرهزینه خاورمیانه خارج شود و منطقه پس از دهه‌ها تنش، رنگ آرامش را ببیند. تنها طرفی که از شکست تفاهم سود برد، نتانیاهو و ساختار لابی ایپک بودند.
*واقعیت این است که در ادوار مختلف، کشور با چالش جدی در استفاده بهینه و به‌موقع از فرصت‌های بین‌المللی و داخلی مواجه بوده است. بارها در تاریخ معاصر ما فرصت‌هایی طلایی برای تثبیت دستاوردها و عبور از بحران‌ها وجود داشته که با تعلل یا تحلیل‌های غیرواقعی از دست رفته است. در شرایط کنونی نیز اگر اراده حاکمیتی بر حل مسائل و بازگشت به مسیر تفاهم باشد، بی‌تردید ایران برنده میدان دیپلماسی خواهد بود.
*متاسفانه جریان‌هایی که حیات سیاسی و اقتصادی خود را در تنش دائمی و کاسبی از تحریم‌ها تعریف کرده‌اند، همواره در برابر گشایش‌های دیپلماتیک مانع‌تراشی می‌کنند. این جریان‌ها منافع محدود و رانت‌های خود را بر سرنوشت و آینده میلیون‌ها ایرانی ترجیح می‌دهند. تصمیم‌گیران عالی کشور نباید در مسیر پیگیری منافع ملی، از هیاهو و کارشکنی این اقلیت پرصدا هراسی به خود راه بدهند. مصالح عالیه کشور، رفاه مردم و آینده توسعه ایران به مراتب بالاتر از منافع قلیلی است که آب به آسیاب صهیونیسم می‌ریزند.
*تنگه هرمز یک ابزار بازدارنده و اهرم فشار راهبردی است، اما کارکرد این قبیل ابزارها بیشتر به دوره کوتاه‌مدت و تاکتیکی آنها باز می‌گردد. اگر استفاده از این ابزار به یک وضعیت دائمی و فرسایشی تبدیل شود، اثرگذاری بازدارنده آن تضعیف می‌شود. در کوتاه‌مدت مسدود شدن یا ناامنی مسیرها برای تمامی طرف‌ها و اقتصاد جهانی خسارت‌بار است، اما در میان‌مدت و بلندمدت، کشورهای خریدار و تولید‌کننده نفت مسیرهای جایگزین پیدا خواهند کرد. آنها با توسعه خطوط لوله، استفاده از بنادر خارج از خلیج‌فارس و تغییر مسیرهای تجاری، وابستگی خود به این آبراه را به حداقل می‌رسانند.
17302
کد مطلب 2265535
-
عیسی کلانتری:کاسبان تحریم در برابر گشایش دیپلماتیک سنگ اندازی می کنند/ بستن تنگه هرمز برای مدت طولانی به نفع ما نیست/تفاهمنامه اخیر از برجام مهمتر است
-
ترامپ توافق هسته‌ای با عربستان را با شرط عادی‌سازی روابط با اسرائیل به کنگره فرستاد/ این توافق شامل غنی‌سازی دوساله است
-
نتانیاهو برای ماندن در پست نحست وریری ، به هر جنایتی دست می زند
-
ورود نظامیان اسرائیل به مناطقی از خاک سوریه
-
انگلیس رسما به عملیات «طرد اقتصادی» علیه ایران پیوست/ هیلی بیانیه داد: با شرکای خود در کنار آمریکا هستیم/ انجام اقدامات لازم برای بازگشایی تنگه هرمز
-
روزنامه کیهان: اعزام میانجی برای مذاکره، عملیات فریب است ؛ عاصم منیر هم مهره امریکاست
-
ادعای یک خبرگزاری روسی؛ ایران و آمریکا به زودی اعلام آتش‌بس خواهند کرد
-
از شاگردی سوروس تا کلیدداری خزانه ترامپ / اسکات بسنت کیست؟ / بازوی مالی واشنگتن علیه ایران
-
ایزدی: وقتی تنگه هرمز بیش از حد ارزش‌گذاری شود، خاصیت خود را از دست می‌دهد/ آمریکا به دنبال فرسایشی کردن جنگ است
-
مقام آمریکایی به آکسیوس: احتمالا بعد از انتخابات به ایران حمله کنیم/ پیام روبیو به متحدان آمریکا درباره جنگ با ایران/ویتکاف و کوشنر به سنتکام می‌روند