مدینه در روزگار امام محمدباقر(ع)، فقط شهر خاطره‌های نبوی نبود؛ میدان برخورد قرائت‌ها، ادعاها و مرجعیت‌های رقیب هم بود. در چنین فضایی، دیدار و گفت‌وگوی امام باقر(ع) با قتادة بن دعامة، فقیه نامدار بصره، تنها یک بحث علمی ساده نیست؛ روایتی است از اینکه چگونه می‌توان بی‌هیاهو، اما قاطع، طرف مقابل را از جایگاه ادعا به جایگاه تأمل کشاند.